Oct 30, 2016

စိတ္ကူးေကာင္းနာရီ



ေတာင္သူလယ္သမားဂ်ာနယ္တိုက္ ဧည့္ခန္းမွာ ေတြ႔ရတဲ့ နာရီ။
ေတာ္ေတာ္ ႀကီးတာပဲ။
နာရီအတြက္ စက္ကုိ နံရံထဲ ထည့္ထားရမွာပဲ လို႔ ရုတ္တရက္ ထင္ခ်င္စရာ။ စက္က ေသးေသးေလးပါ။ လက္ဘက္ရည္ဆုိင္က ပလာတာနဲ႔ နင္လားငါလား။

ဒီနာရီျမင္ေတာ့ နာရီစင္ေတြကို သတိရတယ္။

အျမိဳ႕ျမိဳ႕ အနယ္နယ္က နာရီစင္ေတြမွာ နာရီေတြ ရပ္ေနတာ ထံုးစံပဲ။
နာရီစင္က မ်က္ႏွာ ေလးခု ရိွတာ မ်ားတယ္။ နာရီေလးလံုးတပ္မယ္၊ အရပ္ေလးမ်က္ႏွာက ေဒသခံေတြ နာရီ သိရေအာင္ ဆုိတ့ဲ ေစတနာနဲ႔ တြင္းနက္နက္တူး၊ အုတ္ျမစ္ခ်၊ ေလးထပ္တုိက္အျမင့္ေလာက္ လွလွပပ ေဆာက္၊ ျဖစ္ေျမာက္ေရးေကာ္မတီဝင္လူႀကီးေတြ ျမိဳ႕တက္ျပီး နာရီႀကီးႀကီး ေလးလံုးဝယ္။
ပိုက္ဆံ ကုန္သြားရင္ ေငြရွင္ေၾကးရွင္လို႔ ယူဆရသူေတြဆီက ေတာင္း/အလွဴခံ။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ အက်ဳိးျပဳနာရီစင္ဖြင့္ပဲြ တခမ္းတနားလုပ္။

တုိင္ကပ္နာရီ၊ လက္ပတ္နာရီ ေပါမ်ားလာတဲ့ေခတ္မွာလည္း နာရီစင္ေတြ ေဆာက္ၾကဆဲပဲ။ 
အျပ ေကာင္းတယ္ေလ။ ဒါႀကီးကုိ ငါ ၾကီးၾကပ္ခဲ့တာ ဆုိျပီး ၾကြားလို႔ရမယ္။ 
ရံပံုေငြကုိ ဘံုးတဲ့ ငနာေတြလည္း ရိွမွာပဲ အနည္းနဲ႔ အမ်ား။

နာရီႀကီးေတြလည္း က်န္းမာေရး ေကာင္းတာ မဟုတ္ဘူး။ ပ်က္တတ္တယ္။ 
ပ်က္တဲ့ကိစၥက နာရီစင္ျဖစ္ေျမာက္ေရးေကာ္မတီနဲ႔ မဆိုင္ေတာ့ဘူး ထင္တယ္။ နာရီေတြက ရပ္ေနတာ မ်ားတယ္။
ျပင္မရလို႔  ရပ္ထားရတာ ျဖစ္နုိင္သလို ျပင္ဖို႔ အစီအစဥ္ မရိွလို႔ ရပ္ထားရတာလည္း ျဖစ္နုိင္။ နာရီျပင္ဆိုင္ေတြ ျမိဳ႕တိုင္းမွာ ရိွေပမယ့္ ဧရာမနာရီေတြေတာ့ ျပင္ဆရာတိုင္း မကိုင္နုိင္ဘူး ထင္ပါတယ္။ အပိုပစၥည္းလည္း ရွားမယ္။

နာရီစင္ ေဆာက္ဖို႔ အရူးထၾကကတည္းက ေတာင္သူလယ္သမားဂ်ာနယ္တုိက္က  ဒီလိုနာရီမ်ဳိး တပ္ဖို႔ စိတ္ကူးမိရင္ ေကာင္းမွာပဲ။ ေစ်းလည္း မမ်ားဘူး။
ပ်က္ရင္လည္း ျပင္ဆရာေတြ အစြမ္းျပႏိုင္မွာပဲ။

နာရီစင္ေဆာက္ဖို႔ အရူးထသူမ်ားကုိ ဒီလုိ နာရီ တပ္ဖို႔ လက္တို႔ေပးပါ း)

အိမ္နီးခ်င္းေပးတဲ့ ေဒဝါလီ လက္ေဆာင္

 




ဒီဇင္ဘာမွာ ခရစ္စမတ္။
ႏိုဝင္ဘာ ဝန္းက်င္ ဆိုရင္ ေဒဝါလီ/ဒီပါဝလီ။

ျပီးခဲ့တဲ့ ခရစ္စမတ္မွာ အိမ္နီးခ်င္း ခ်င္းကေလးေလးေတြကို ခရစ္စမတ္လက္ေဆာင္ ေပးျဖစ္တယ္။
ဒီႏွစ္လည္း ေပးျဖစ္ဖို႔ ႀကိဳးစားမယ္။

ေလာေလာဆယ္ေတာ့ ေဒဝါလီကာလ။ ကိုယ့္ေဘးအိမ္၊ အေပၚအိမ္ ေအာက္အိမ္မွာ ဟိႏၵဴ ကေလးေလးေတြ မရိွဘူး။
ဟိုေန႔က ေဒဝါလီလက္ေဆာင္ ဆိုၿပီး အိမ္ကို ေရာက္လာတဲ့မုန္႔ေတြ စားပစ္လုိက္တာ ေကာင္းမွေကာင္း ဆိုပါစို႔။
ေအာက္ထပ္နားမွာ အသစ္ေရာက္လာတဲ့သူက လာေပးတာ တဲ့။ သူတို႔က ရံုးခန္းဖြင့္တာ။ အိမ္မဟုတ္။ ဘာလုပ္တဲ့ရုံးမွန္း မသိဘူး။ လိပ္စာကတ္ေတာ့ ပါလာတယ္။ စကၤာပူ ဆိုတာေတာ့ ဖတ္မိလို္က္တယ္။ စကၤာပူနဲ႔ ခ်ိတ္ဆက္လုပ္တဲ့ရံုး ထင္ပါရဲ႕။

အိမ္က သားႀကီးက စာကေလးေၾကာ္ေတာ့ နည္းနည္း ယူစားတယ္။ သားငယ္က ယူစားရေကာင္းမွန္္း မသိေသးဘူး။

ေဒဝါလီက အိႏိၵယမွာဆိုရင္ တကယ့္ပဲြႀကီးလို႔ ဆိုတယ္။ ဒီကာလမွာ ဟိႏၵဴ၊ ပန္ခ်ာ၊ ဗုဒၶဘာသာဝင္၊ ဂ်ိန္းဘာသာဝင္ေတြရဲ႕ မီးထြန္းပဲြေတာ္ေတြ ရိွတယ္ တဲ့။ တုိက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္လည္း ျဖစ္ႏိုင္သလို ယဥ္ေက်းမႈ ေကာ္ပီကူးတာလည္း ျဖစ္ႏုိင္တယ္။
ပဲြေတာ္ေတြအေၾကာင္း လိုက္ဖတ္ၾကည့္ေတာ့ ငါတို႔ျမဳိ႕ ငါတို႔ရြာက ေစတီကို ပုဂံဘုရင္ xxxx တည္ခဲ့တာဆိုတ့ဲ စာေတြကို သတိရတယ္။
မီးထြန္းပဲြ၊ ေပ်ာ္ပဲြ ရႊင္ပဲြေတြက ေကာင္းပါတယ္။ စစ္ပဲြေတြထက္ ေငြကုန္ သက္သာတယ္။


ငါတို႔တိုက္မွာ အခန္းေပါင္း ၁၆ ခန္း ရိွတယ္။ ဘာသာေပါင္းစံု ရံုးခန္း လာဖြင့္ၾကရင္ ေကာင္းမယ္။ ယဥ္ေက်းမႈေပါင္းစံုနဲ႔ ထိေတြ႔ခြင့္ ရတာေပါ့ေလ။