Sep 16, 2009

funny evening in a Thai restaurant

ုိ(ျပီးခ့ဲတ့ဲ မတ္လ ခ်င္းမုိင္ျမိဳ႕က ထမင္းဆုိင္တဆုိင္မွာ သြားစားတုန္းက ႀကဳံခ့ဲတ့ဲ အျဖစ္အပ်က္တခုကုိ http://www.crazyvilla.co.cc မွာ တင္ခ့ဲဖူးတယ္။ မဖတ္ရေသးသူေတြ ဖတ္ခ်င္မလားဆုိျပီး ထပ္တင္လုိက္ပါတယ္။ ေနာက္လေတြမွ ႀကဳံရင္ ႀကဳံသလုိ ျပန္လည္တူးဆြပါဦးမယ္။

အဲဒီဘေလာ့ဂ္ကုိ ေရာက္ဖူးျပီးမွ ဒီစာကုိ ဖတ္သင့္ပါတယ္း)


၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ထံမွ ဥပေဒ မူၾကမ္း
ပုံတြင္ ေတြ႔ရသည္မွာ နာယကႀကီး ပါ၀င္ေသာ ညစာစားပဲြ အခင္းအက်င္းျဖစ္သည္။ တမတ္ေစ့ ပုံစံ ပန္းကန္ျပားထဲမွ ဟင္းလ်ာမွာ ၾကက္ရုိးမ်ားကုိ ေၾကာ္ထားျခင္းျဖစ္သည္။ ဆယ္ျပားေစ့ပုံစံ ပန္းကန္မွာ ဟင္းရည္ပန္းကန္ ျဖစ္ေပေတာ့သည္။ သုိ႔ေသာ္ ဤဘေလာ့ဂ္သည္ လုလု၏ မီးဖုိေဆာင္ရပ္၀န္း မဟုတ္ေသးေသးတင္ မဟုတ္ သျဖင့္ အစားအေသာက္အေၾကာင္းကုိ ဇာမခ်ဲ႕လုိၿပီ။ ဇာခ်ဲ႕လုိေသာ အေၾကာင္းအရာမွာ တမတ္ေစ့ပန္းကန္ေဘးမွ စကၠဴျဖတ္ပုိင္း ျဖစ္ေတာ့သည္။

တညတ၌ ဆုိင္တဆုိင္တြင္ နာယကႀကီး ႏွင့္ ကြ်ႏု္ပ္ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္တုိ႔ အပါအ၀င္ ေလးဦးသား ယင္းသုိ႔ စားေသာက္ သုံးေဆာင္ၿပီးၾကေသာအခါ ေဘာက္ခ်ာ ေရာက္လာသည္။ ေဘာက္ခ်ာ ဟူသည္မွာ ခ်က္ Check သုိ႔မဟုတ္ Bill ဟု ေခၚေသာ စာရြက္ျဖစ္သည္။ ယုိးဒယားတုိ႔က Check Bill ဟု ေခၚသည္။

အဆုိပါ Check Bill ေဘာက္ခ်ာတြင္ က်သင့့္ေငြကုိ ထင္ထင္ရွားရွား ေရးထားသည္ကုိ ကြ်ႏု္ပ္တုိ႔ တ၀ုိင္းလုံး ေတြ႔လုိက္ရသည္။ တျခားသူမ်ားက ထူးေထြတည့္အ့ံရာေသာ္ ျဖစ္ဟန္မတူ။ ကြ်ႏု္ပ္ကမူ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္တုိ႔၏ ရာဇအိေျႏၵ ဟူသည္ကုိပင္ ထိန္းသိမ္းျခင္းငွာ မစြမ္းသာဘဲ အံ့ၾသဘနန္းျဖစ္ကာ ကင္မရာကုိပင္ ထုတ္ၿပီး အထက္ပါအတုိင္း မွတ္တမ္း တင္လုိက္မိခ့ဲသည္။

Check Bill ေဘာက္ခ်ာေပၚတြင္ အႏွီသုိ႔ ခပ္ႀကီးႀကီး ေရးရျခင္းမွာ ဤဆုိင္က စားသုံးသူတုိ႔၏ သေဘာသဘာ၀ ၂ မ်ဳိး ကုိ သေဘာေပါက္ နားလည္ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္လိမ့္မည္။ စိတ္ထဲမွ ႀကိတ္ၿပီး အဆုိပါဆုိင္ကုိ Restaurant of the Month ဆု ေပးလုိက္မိသည္။ သူတုိ႔ သေဘာေပါက္သည့္ အခ်က္မ်ားမွာ ေအာက္ပါအတုိင္းျဖစ္သည္-

သဘာ၀ ၁။ စားေသာက္ၿပီးခ်ိန္တြင္ တခ်ဳိ႕က ယမကာ တန္ခုိးေၾကာင့္ အျမင္ မႈန္၀ါးမႈ

သဘာ၀ ၂။ စုေပါင္းစား စုေပါင္းရွင္းသည့္ အေနာက္တုိင္းမွ အက်င့္မ်ား ကူးစက္မႈ

ဟုတ္သည္။ စားေသာက္ဆုိင္မ်ားတြင္ အထက္ပါအတုိင္း သဘာ၀ ၂ ခုရိွသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ က်သင့္ေငြကုိ ေဘာက္ခ်ာျဖတ္ပုိင္းေပၚတြင္ ခပ္ႀကီးႀကီး ေဖာ္ျပ ေရးသားလုိက္ျခင္းျဖစ္ႏုိင္သည္။ ရလဒ္အားျဖင့္ ယမကာ လုလင္မ်ားလည္း မ်က္လုံးတြင္ အတြင္းအားထည့္ၿပီး ၾကည့္ရန္ မလုိေတာ့ေပ။ စုေပါင္းရွင္းမည့္သူမ်ားလည္း ေဘာက္ခ်ာစာရြက္ကုိ ယူၾကည့္ရန္ မလုိအပ္ (မလုိအပ္) ေတာ့ေပ။ ထုိင္ရာမထဘဲ က်သင့္ေငြကုိ အရပ္ေလးမ်က္ႏွာမွ ျမင္ႏုိင္ သိႏုိင္သည္။ ေကာင္းေလစြ။

နိဂုံးခ်ဳပ္ပါမည္။ ဥပေဒ ဟူသည္မ်ားကုိ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္က့ဲသုိ႔ေသာ တာ၀န္ရိွသူမ်ားက ထုတ္ျပန္တတ္သည္။
ကြ်ႏု္ပ္ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ကလည္း ဥပေဒ တခု ထုတ္ရမည္ ဆုိလွ်င္ “အဟမ္း - အဟမ္း - - - ယေန႔မွစ၍ စားေသာက္ဆုိင္မ်ားတြင္ စားသုံးသူမ်ားအတြက္ က်သင့့္ေငြကုိ ေရးသားေဖာ္ျပသည့္အခါ စာလုံးအရြယ္အစား ၁၅၀ (font size 150) ရိွေစရမည္။ ဤဥပေဒသည္ စားေသာက္ဆုိင္မ်ားအားလုံးတြင္ အာဏာတည္ေစရမည္” ဟု ထုတ္ျပန္လွ်င္ ေကာင္းေပမည္ဟု ယူဆသည္။ ေဂဟာမွ ၀န္ႀကီးမ်ားႏွင့္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအဖဲြ႔သားမ်ား ဤဥပေဒ မူၾကမ္းကုိ မည္သုိ႔ သေဘာရပါသနည္း။ အေသးစိတ္ ေဆြးေႏြးလုိပါက ပုိက္ဆံ ပုိပုိမုိမုိ ယူေဆာင္ၿပီး အႏွီဆုိင္သုိ႔ ၾကြခ့ဲပါရန္။

( မွတ္ခ်က္ - ဆုိင္သုိ႔ သြားေရာက္ၿပီး ညစာ သုံးေဆာင္ေသာ ေန႔မွာ သမၼတေဟာင္းဘုရ္ွကုိ ဖိနပ္စာေကြ်းသူ သတင္းစာဆရာ ေထာင္ ၃ ႏွစ္ခ်ခံရၿပီး ေနာက္တေန႔ျဖစ္သည္။ အခ်ိန္မွာ ညီအစ္ကုိ မသိေတာ့သည့္အခ်ိန္ ျဖစ္သည္။)

1 comment:

Anonymous said...

စာဖတ္ျပီးလည္း ျပံဳးရ၊ တမတ္ေစ့ကိုလည္း သတိရသြားတယ္..။
စလံုး တစ္က်ပ္ေစ့က ျမန္မာျပည္က တမတ္ေစ့အရြယ္ပဲ..။