parents vs their sons and daughters

မိဘက သားသမီးကုိ ႏွင္ခ်တာပဲ ရိွတယ္။ မေန႔က သတင္းစာမွာေတာ့ သားသမီးမ်ားက မိဘကုိ အိမ္ေပၚက ႏွင္ခ်လုိက္တယ္ ဆုိတ့ဲ ေၾကာ္ျငာတခု ေတြ႔ရတယ္။

မိခင္ျဖစ္သူက ဇာတ္ နာေအာင္ ေၾကာ္ျငာ ထည့္ထားတာပဲ။ တကယ္ျဖစ္ရပ္မွန္က ေၾကာ္ျငာထဲကလုိပဲလား၊ ဒါမွမဟုတ္ ဘယ္လုိျဖစ္ၾကတာလဲ မသိေတာ့ဘူး။

က်ေနာ္ေသရင္ေတာ့ အေမြခဲြစရာ ပစၥည္းလည္း မရိွဘူး။ အေမြခဲြၾကမယ့္ သားသမီးလည္း မရိွပါဘူး။

ကဲ - ပစၥည္းရွင္ မိဘတုိ႔၊ ခုကတည္းက ခဲြျခမ္းထားတာ ေကာင္းမယ္ထင္တယ္။ ဒါပါပဲ။ တျခားလူေတြလုိ ေ၀မွ်ၾကည့္တာပါ။

female comedians

အမ်ဳိးသမီးေတြ လူရႊင္ေတာ္အျဖစ္ အစြမ္းျပတာကုိ သိပ္မၾကာခင္တုန္းက ခ်င္းမုိင္မွာ ၾကည့္လုိက္ရတယ္။ လူရႊင္ေတာ္ေတြ ထြက္မလာခင္ အျငင္းပြားလုိ႔ ေကာင္းတ့ဲ အေၾကာင္းအရာေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ေမးခြန္းေတြထုတ္၊ ပရိသတ္ကုိ ၀င္ေဆြးေႏြးဖုိ႔ ဖိတ္ေခၚေတာ့ ထူးျခားတ့ဲ အေတြးအေခၚေတြကုိလည္း ၾကားလုိက္ရပါတယ္။

ဥပမာ စီးပြားေရးေၾကာ္ျငာေတြမွာ အမ်ဳိးသမီးေတြကုိ အသုံးခ်တာ သင့္ေလ်ာ္ရဲ႕လား ဆုိတ့ဲ အခ်က္ေပါ့။ အမ်ဳိးသမီးေတြကုိ လုပ္ငန္းရွင္ေတြ အသုံးမခ်သင့္ဘူး၊ လူေတြကလည္း အမ်ဳိးသမီးေတြကုိ အသုံးခ်တ့ဲ ေၾကာ္ျငာေတြကုိ အားမေပးသင့္ဘူး စသျဖင့္ ေဆြးေႏြးၾက ျငင္းခုံၾကပါရဲ႕။

တခ်ဳိ႕ေသာ ေဆြးေႏြးခ်က္ေတြကုိ ၾကားလုိက္ရတ့ဲေနာက္မွာ ခ်င္းမုိင္ကုိ မၾကာေသးခင္ကမွ ေရာက္လာတ့ဲ ျမန္မာ သတင္းေထာက္တေယာက္က အ့ံအားသင့္သြားတယ္။

ဟုတ္တယ္၊ လုပ္ငန္းရွင္ေတြက သူတုိ႔လုပ္ငန္းေတြကုိ အမ်ဳိးသမီးေတြနဲ႔ ေၾကာ္ျငာတာဟာ မလုပ္သင့္ဘူး ဆုိတ့ဲ ေဆြးေႏြးခ်က္ကုိ သူၾကားလုိက္ရလုိ႔ အ့ံၾသသြားရွာေပါ့။

မင္းတုိ႔ခ်င္းမုိင္မွာ ဒါမ်ဳိးေတြခ်ည္းပဲလား တ့ဲ၊ အလြတ္က်က္တ့ဲ ၾကက္တူေရြးေတြလား တ့ဲ က်ေနာ့္ကုိ ေမးတယ္။

အမ်ဳိးသမီးေရး၀ါဒီတခ်ဳိ႕ရဲ႕ သံတမန္မဆန္တ့ဲ ေျပာဆုိခ်က္ေတြက အႏွီ သတင္းေထာက္ရဲ႕ နားထဲကုိ ေဒါင္လုိက္ ၀င္သြားဟန္ တူတယ္။

ေ၀ဖန္ ေလကန္ ေဆြးေႏြး ေပရွည္တာေတြအၿပီးမွာေတာ့ ပရိသတ္ႀကီး ေမွ်ာ္ေနတ့ဲ ခ်ဳိးလင္းျပာအၿငိမ့္အလွည့္ကုိ ေရာက္တယ္။

လူရႊင္ေတာ္ အမ်ဳိးသမီး ၄ ေယာက္၊ အၿငိမ့္မင္းသား ၁ ေယာက္၊ အၿငိမ့္မင္းသမီး ၂ ေယာက္ရဲ႕ တင္ဆက္မႈကုိ ေတြ႔ၾကရတယ္။

ပရိသတ္က သိပ္ႀကိဳက္ၾကတာေပါ့။ ဒီပဲြက အင္မတန္ လမုိင္းကပ္ပါလားလုိ႔ ထင္မိတယ္။

လူရႊင္ေတာ္ေတြထဲက ၂ ေယာက္က ထူးျခားတယ္၊ သူတုိ႔မွာ လူရႊင္ေတာ္ မ်က္ႏွာေပး၊ လူရႊင္ေတာ္ရုပ္ရိွတယ္လုိ႔ ခံစားမိတယ္။

ျပက္လုံးေတြကေတာ့ သိပ္မ်ားတာေပါ့။ မွတ္မိတာ တခုကေတာ့ ဗုိက္ႀကီးသည္ အမ်ဳိးသမီးတေယာက္ ထြက္လာတယ္။ ဗုိက္ပူတယ္ ဆုိေပမယ့္ သူက ကုိယ္၀န္ရိွတာ မဟုတ္ဘူး ဆုိပဲ။ ေယာက်္ားေတြက တင္ပါးနဲ႔ရင္သားကုိ ၾကည့္ၾကလြန္းတယ္၊ လမ္းေလွ်ာက္သြားရင္ တင္ပါးကုိ လုိက္ၾကည့္ၾကတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ စိတ္ခ်ရေအာင္ တင္ပါးကုိ ေရွ႕ပုိ႔ထားလုိ႔ ဗုိက္ပူတယ္ ထင္ရတာပါ တ့ဲ၊ ကိုယ္၀န္ ရိွပါဘူး ဆုိပဲ း)

ျမန္မာျပည္အႏံွ႔ အၿငိမ့္ေတြ ကေနၾကတာ လူရႊင္ေတာ္ေတြထဲမွာ အမ်ဳိးသမီး ဘယ္ႏွစ္ေယာက္ ပါမလဲ။ မသိႏုိင္ဘူး။

လူထု ေဒၚအမာေရးတ့ဲ အၿငိမ့္ ဆုိတ့ဲ စာအုပ္မွာ ေရးထားတာ ဂ်ပန္ေခတ္ မတုိင္ခင္က မႏၱေလးမွာ "ေဒါန နဲ႔ ႏွင္းဆီ ဆုိတ့ဲ မိန္းမလူျပက္ ၂ ေယာက္" ေပၚထြက္ခ့ဲဖူးတယ္ တ့ဲ။

ေဒါန နဲ႔ ႏွင္းဆီ ဆုိေတာ့ ပန္းနာမည္ေတြေပါ့။ ဒီေခတ္ မ်က္လုံးနဲ႔ ၾကည့္ရင္ေတာ့ ဒီနာမည္ေတြက လူရႊင္ေတာ္ မဆန္ဘူး။

အနာဂတ္မွာေရာ အမ်ဳိးသမီး လူရႊင္ေတာ္ေတြ ရိွလာမလား။ ရိွလာရင္ေရာ ဘယ္လုိ နာမည္ေတြ ေပးမလဲ သိခ်င္လုိက္တာ။

အဲဒီေန႔က လူရႊင္ေတာ္ေတြကေတာ့ တုိးတုိး၊ စဲစဲ၊ မီးသီး၊ ဘုတ္ဘုတ္ တ့ဲ။

Puppet

ဒီႏုိင္ငံ ခ်င္းမုိင္ၿမိဳ႕မွာ ျမန္မာရုပ္ေသးအဖဲြ႔ တဖဲြ႔ ေရာက္ေနတယ္။ ေနာက္တပတ္ဆုိ ျပည္ေတာ္ျပန္ၿပီ။ က်ေနာ္လား - - ဟင့္အင္း - - - သူတုိ႔နဲ႔လုိက္မျပန္ပါဘူး)


ဒီရုပ္ေသးအဖဲြ႔က ခ်င္းမုိင္ျမိဳ႕ျပင္မွာ ၃ ပတ္ေလာက္ သင္တန္းလာေပးတယ္၊ စီစဥ္ေပးတ့ဲသူရိွရင္ အဲဒီေနရာကုိ သြားကတယ္ ဒါပါပဲ သူတုိ႔ခရီးစဥ္က။ အေပၚမွာ ျမင္ရတာက သူတုိ႔ရဲ႕ သင္တန္းသားေတြထဲက တခ်ဳိ႕ေပါ့။ ဟုိဘက္ကပုံကေတာ့ ပဲြစဥ္တခု မစခင္ ေတြ႔ရတ့ဲ ျမင္ကြင္း။ ဟုိတယ္တခုမွာပါ။ ဟုိတယ္ပုိင္ရွင္ ယုိးဒယားဦးေလးႀကီးက ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈကို ခေရဇီျဖစ္လုိ႔ စီစဥ္တ့ဲ ပဲြပါ။ သူက ျမန္မာ ပုဆုိး၊ ျမန္မာ တုိက္ပုံ ၀တ္ထားတာ ေတြ႔ရတယ္။ သူ႔ႏႈတ္ခမ္းေမႊးကေတာ့ ယုိးဒယားႏႈတ္ခမ္းေမႊးျဖစ္မယ္။ မေသခ်ာဘူး) ကဲ - ပုဆုိး၊ တုိက္ပုံက ျမန္မာအ၀တ္အစားအစစ္ မဟုတ္ဘူး ျငင္းမေနနဲ႔၊ ျမန္မာျပည္မွာ ဒါပဲ၀တ္တာ ျမန္မာ၀တ္စုံေပါ့ဗ်ာ။ အဲဒီေန႔က သူ႔အလုပ္သမားေတြကုိလည္း ပုဆုိးနဲ႔တုိက္ပုံ ဆင္ထားတာ ေတြ႔လုိက္ရတယ္။ ျမန္မာျပည္က ရွမ္းတုိင္းရင္းသား လူငယ္ေတြလုိ႔ သတင္းတပုဒ္မွာ ဖတ္လုိက္ရတယ္။ အင္း - ဟုတ္မွာပါ၊ ဟုိတယ္၀န္ထမ္းတေယာက္ ျမန္မာလုိေျပာတာ ၾကားလုိက္ရတယ္။


ေဟာဗ်ာ - ကၿပီ။ ပရိသတ္ႀကီး ျမင္ရတာကေတာ့ နဂါးနဲ႔ဂဠဳန္အက။ နဂါးကတ့ဲ အမ်ဳိးသမီးက သီခ်င္းဆုိ ၀ါသနာပါတယ္။ ဒီလုိ ဒီလုိ - စင္ရဲ႕ ေျမာက္ဘက္ အဲ - စင္ရဲ႕ ညာဘက္မွာ ဗုံအဖဲြ႔ေတြ႔တယ္မဟုတ္လား၊ အဲဒါက ထုိင္းႏုိင္ငံ ေျမာက္ပုိင္းမွာ လွည့္လည္ေနတ့ဲ ဗုံဆရာေတြ။ ရွမ္းလူမ်ဳိး။ သူတုိ႔က ျမန္မာတီးလုံးေတြ တီးတယ္ ပဲြမစခင္။ နဂါးရုပ္ဆဲြတ့ဲ အမ်ဳိးသမီးက တီးလုံးအတုိင္း သီခ်င္းလုိက္ညည္းတာ ၾကားလုိက္ရလုိ႔ပါ။ က်ေနာ္ သြားနားေထာင္တာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ စင္ေနာက္ဘက္ကုိ ဒီလုိပဲ ဘာရယ္မဟုတ္ ေလွ်ာက္ၾကည့္ရင္းနဲ႔ ၾကားလုိက္တာပါ။ အင္း - အကအေၾကာင္း ျပန္ဆက္ရရင္ သူတုိ႔က နဂါးနဲ႔ဂဠဳန္ ေနာင္ဂ်ိန္ခန္း ကေနၾကတာ။ ဂဠဳန္ရုပ္ဆဲြတ့ဲ ဆရာသမားေလးက ရုပ္ေသးဆရာပဲ ႏုိ႔ေပမယ့္ ဒီအရုပ္ေတြ အားလုံးကုိ သူထုလုပ္ ျပင္ဆင္ထားတာလုိ႔ ဆုိတယ္။ သူက ၂ မ်ဳိး ကြ်မ္းက်င္တ့ဲ ပညာရွင္ေပပဲ။


ေဟာသမွာ ေခါင္းေပါင္းနဲ႔ ဦးေလးႀကီးက ရုပ္ေသးဆရာႀကီး။ ေနာက္ကကြက္တခုအတြက္ ရယ္ဒီလုပ္ေနတာ။ အမ်ဳိးသမီးက နတ္ကန္ေတာ့ခန္း ကေနတာ။ ခုံေပၚက အုန္းပဲြငွက္ေပ်ာပဲြက ပလပ္စတစ္နဲ႔ လုပ္ထားတာေလ၊ အဲဒါကုိ နတ္ရုပ္က ေကာက္ကုိင္ျပီး ကသဗ်။ က်သြားရင္ ဒုကၡ။ အင္း - ပညာရပ္ေတြကေတာ့ ေၾကာက္စရာ။ ညာဘက္က ပုံကေတာ့ သူတုိ႔ရဲ႕ ၃ ပတ္ၾကာ သင္တန္းကာလမွာ ပညာယူၾကတ့ဲ ခ်င္းမုိင္တကၠသုိလ္က ကေလးေတြ ျဖစ္မယ္။


စင္ေနာက္ဘက္မွာ ခ်ိတ္ထားတာေတြဗ်။ မဟုတ္ဘူး၊ အဲဒါ ေဘာလုံးသမားအရုပ္မဟုတ္ဘူး၊ ျခင္းခတ္တ့ဲအရုပ္ဗ်။ ျခင္းလုံးကုိ တခ်က္ တခ်က္ ေတာ့ တာေပါ့ ကေနရင္းနဲ႔။ အလယ္က အရုပ္ေတြက နတ္သမီး နတ္သားလား ကိႏၷရာ ကိႏၷရီလား မမွတ္မိေတာ့ဘူး။ ဟုိဘက္ဆုံးကေတာ့ ဘီလူး ၂ ေကာင္၊ ျပီးေတာ့ ေမ်ာက္ နဲ႔ ဦးေရႊရုိး။ ဦးေရႊရုိးကေတာ့ အင္မတန္ ပညာပါတယ္၊ ကေနရင္းနဲ႔ ပုသိမ္ထီးကုိဖြင့္တယ္၊ မ်က္လုံး မ်က္ေတာင္ ႏႈတ္ခမ္းေမႊးတုိ႔ကုိ ကစားျပတယ္၊ ဒါ ေထြးဦးျမန္မာ ရုပ္ေသးအဖဲြ႔က ထြင္တာေလ။ တျခားအဖဲြ႔ေတြလည္း ဒီလုိ အရုပ္ေတြ ရိွမရိွ မသိ။
ေသခ်ာတာကေတာ့ ရုပ္ေသးဆရာ ဆရာမ ျဖစ္ဖုိ႔ မလြယ္ပါဘူး။ ႀကိဳးကုိင္တတ္ရုံတင္မက အတြင္းအားပါ ေကာင္းဖုိ႔ လုိမယ္။ ရုပ္ေသးေတြက မေပါ့ဘူး။ ကခုန္ၾကတာေတာ့ အရုပ္ေတြပါပဲ၊ သူတုိ႔ ကနုိင္ခုန္နုိင္ေအာင္ လူက ႀကိဳးကုိင္ရ ဆဲြထားရတာ လက္ေမာင္းျပဳတ္မတတ္ ျဖစ္လိမ့္မယ္။
အက်ႌျဖဴနဲ႔ ဆရာသမား လက္စြမ္းျပေနတာက ဟြန္းတေယာ ဆုိပဲ။ သူတုိ႔၀ုိင္းကလည္း ျမိဳင္တယ္။ သံပတၱလား၊ ဗုံ၊ ေမာင္း၊ ဟြန္းတေယာ၊ ဒါပဲ။ ထုိင္းပန္းခ်ီဆရာတေယာက္က အဲသမွာ က်ေနာ့္ကုိ ေမးတယ္၊ ဒီပဲြၾကည့္ျပီး မင္း ျမန္မာျပည္ကုိ လြမ္းသြားသလား တ့ဲ။ ဟင့္အင္း - အဲသလုိေတာ့ ဟုတ္ပါဘူး။ သူကေတာ့ ထင္မွာပဲ - ျမန္မာျပည္သားေတြဟာ ရုပ္ေသးပဲြ ၾကည့္ေနက်မုိ႔ ျပည္ပမွာ ဒီလုိပဲြ ၾကည့္လုိက္ရေတာ့ အိမ္လြမ္းျပီေပါ့ ဆုိျပီး။ ဒါဟာ က်ေနာ့္ရဲ႕ ပထမဆုံးေသာ အေတြ႔အႀကဳံပါ၊ ရုပ္ေသးပဲြကုိ ၾကည့္ဖူးတာ။ ဒီေန႔ေတာ့ ဒီေလာက္ပါပဲ။ ေနာင္မွပဲ ပုံေတြ ထပ္တင္ျပီး ေလွ်ာက္ေရးဦးမယ္ေလ။ ။

change?

ေျပာခ်င္တာေျပာ

ဘေလာ့တခုလုပ္ထားတယ္လုိ႔ အသိတေယာက္ကုိ ေျပာျပေတာ့ ဘာေတြေရးသလဲလုိ႔ ျပန္ေမးပါတယ္။ က်ေနာ့္အေျဖကေတာ့ ေရးခ်င္တာေတြထဲက ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကုိ ေလွ်ာက္ေရးတာပစ္တာပဲ ေပါ့။ ဟုတ္တာေပါ့။ ေရးခ်င္တာ ေျပာခ်င္တာေတြကုိ ဘေလာ့မွာ လက္ေတြ႔ အေကာင္အထည္ ေဖာ္ႏုိင္တာေပါ့။ ကဲ - ေရးၿပီဗ်ာ။

မေန႔က လူရႊင္ေတာ္တေယာက္နဲ႔ ဆုံတယ္။ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ားရဲ႕ လုပ္ရပ္ကုိ ျပက္လုံးထုတ္ေတာ့ ႏုိင္ငံေရးသမားေတြက လက္ခုပ္တီးတယ္၊ ဒီမုိကေရစီလႈပ္ရွားမႈထဲက အျမင္မေတာ္တာေတြကုိ ျပက္လုံးမိထုတ္ေတာ့ အဆဲခံရတယ္ ဆုိပဲ။

ျပီးေတာ့ သူက ျမန္မာျပည္သားေတြရဲ႕ စိတ္ဓာတ္ ျပဳျပင္ေရးအတြက္ စာနယ္ဇင္းသမားေတြမွာ တာ၀န္ရိွတယ္လုိ႔ ဆုိပါတယ္။ သဘင္သည္ေတြမွာ တာ၀န္မရိွဘူးလားလုိ႔ေတာ့ သူ႔ကုိ မေမးမိပါဘူး။ တာ၀န္ရိွေပမယ့္ ပဲြခြင္ေတြမွ မရိွတာလုိ႔ သူ ျပန္ေျဖမယ္ ထင္တယ္။ (မေကာင္းတ့ဲ စိတ္ဓာတ္ေတြ ျပဳျပင္ဖုိ႔ အေရးတႀကီးလုိေနၿပီလုိ႔ ေျပာေပမယ့္ သူကေတာ့ ႏုိင္ငံေရးသမားေတြကုိ အဓိက မထားပါဘူး၊ အားလုံးေသာ ျမန္မာျပည္သား အမ်ားစုကုိ ဆုိလုိတာပါ တ့ဲ။)

လူေတြရဲ႕ စိတ္ထဲ အေတြးထဲကုိ ကုိယ္ေပးခ်င္တာေတြ ထည့္ေပးလုိက္ဖုိ႔က လြယ္တာမွတ္လုိ႔။ သူတုိ႔က ကုိယ္ေရးတာေတြ ဖတ္ပါ့မလား။ ၀က္ဆုိက္တခုကုိ လူဘယ္ႏွစ္ေယာက္ ၀င္ၾကည့္လုိ႔လဲ။ ၀င္ၾကည့္တယ္ထားဦး ခလုတ္မွားႏိွပ္မိလုိ႔ ေရာက္လာတာလည္း ျဖစ္ႏုိင္တယ္။ တေၾကာင္းႏွစ္ေၾကာင္း ၀င္ဖတ္ျပီး ျပန္လွည့္သြားတာလည္း ျဖစ္ႏုိင္တယ္။

ရုပ္ရွင္ဒါရုိက္တာတေယာက္ ေျပာတာကုိ သတိရမိတယ္ ရုပ္ရွင္ေတြ ဗီဒီယုိေတြဟာ သိပ္ထိေရာက္တ့ဲ လက္နက္ ဆုိပဲ။

ရုပ္ရွင္က အထိေရာက္ဆုံး မီဒီယာတစ္ခုလုိ႔ ထင္တယ္။ ေတာ္ေတာ္ ထိေရာက္ပါတယ္။ ရုပ္ရွင္၊ ဗီဒီယုိက ေရာက္ရိွသြားႏုိင္မယ့္ လူဦးေရ အေရအတြက္ အတုိင္းအတာက ေတာ္ေတာ္ က်ယ္ျပန္႔တယ္။ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ ျမန္မာ လူ႔အဖဲြ႔အစည္း ဓေလ့ထုံးစံနဲ႔ ေန႔တဓူဝ ဘဝထဲမွာ ရုပ္ရွင္က ေတာ္ေတာ္ အေရးပါတယ္
တ့ဲ။ ဒါရုိက္တာ ရဲႏုိင္မုိး (ဆာတုိရီ ရုပ္ရွင္ထုတ္လုပ္ေရး)က မုခမဂၢဇင္း၊ ဒီဇင္ဘာလထုတ္မွာ ေျပာသြားတာပါ။

သူေျပာတာ ေထာက္ခံခ်င္စရာ။ ျမိဳ႕ေရာနယ္ပါ ရုပ္ရွင္ ၾကည့္ၾကတာမဟုတ္လား။ ပညာေပးဖုိ႔ ဝါဒျဖန္႔ဖုိ႔ ကုိယ္ေျပာခ်င္တာ ေျပာဖုိ႔ ဆုိရင္ ရုပ္ရွင္ေတြက သိပ္ထိေရာက္တာေပါ့။ ရုပ္ရွင္ရုံထဲ မ်က္စိလည္ျပီးေရာက္သြားတာဆုိလုိ႔ သမီးရည္းစားေတြပဲ ရိွမွာပါ။ အမ်ားစုက အစအဆုံးၾကည့္ဖုိ႔ ေမာင္းတင္ျပီး လက္မွတ္တန္းစီခ့ဲသူေတြခ်ည္းပါပဲ။

ဒီဇင္ဘာလထုတ္ လွ်ပ္တစ္ျပက္ ဂ်ာနယ္တေစာင္မွာ ပါတ့ဲ အင္တာဗ်ဴးကုိ ျဖတ္ျပီး တင္ေပးလုိက္ပါတယ္။ ရုပ္ရွင္ၾကည့္ပရိသတ္ ျမန္မာျပည္မွာ အေျခအေန ဘယ္လုိရိွတယ္ ဆုိတာ ေတြ႔မွာပါ။ (ဟုိ ဒါရုိက္တာ ဆရာ ေျပာတာ မမွားဘူးဆုိတာ ေတြ႔လိမ့္မယ္။ လူေတြက စစ္ျဖစ္ရင္လည္း ရုပ္ရွင္ၾကည့္မွာပဲ)

လွ်ပ္တစ္ျပက္ အင္တာဗ်ဴးကေတာ့ ေရႊမန္းရုပ္ရွင္ရုံပုိင္ရွင္ကုိ ဗ်ဴးထားတာပါ။ ကလစ္ႏွိပ္ျပီး ဖတ္ၾကည့္ပါဦး။

ေနာက္ပုိင္းမွာေတာ့ ျပဳျပင္စရာ ေသာက္က်င့္ေတြအေၾကာင္းလည္း သူ ေျပာထားတယ္။ ကဲ - ဘယ္လုိ ျပင္ၾကမလဲဗ်ာတုိ႔။ ဒီပုိ႔စ္က ဘာေျပာခ်င္တာလဲလုိ႔ မေမးနဲ႔ေနာ္။ ေျပာခ်င္တာေတြ ေျပာပစ္လုိက္တာ။ ။