ျမန္မာစာအုပ္ စာတမ္းေတြ ဖတ္တ့ဲအခါ ၀ါက် ဘယ္ေလာက္ ရွည္ရွည္ ဖတ္ဖူးသလဲ။ က်ေနာ္ ဒီေန႔ ဖတ္ျဖစ္တ့ဲ သတင္းတပုဒ္မွာေတာ့ အသံထြက္ဖတ္ရင္ ၁ မိနစ္ ၀န္းက်င္ ၾကာမယ့္ ၀ါက်တေၾကာင္း ေတြ႔ရသဗ်။ တတိယပုိဒ္မွာဗ်ာ။ ဖတ္ၾကည့္ပါဦး။ "ျမန္မာႏုိင္ငံ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး ယႏၱယားမ်ား ျဖစ္သည့္" ဆုိတ့ဲ အဲဒီ စာပုိဒ္ တပုိဒ္လုံးကုိ တေၾကာင္းတည္း ေရးထားတာ။
ဂ်ာနယ္ နာမည္က OPEN တ့ဲ။ ဒီလ ၈ ရက္ေန႔က YANGON အဲ - ရန္ကုန္မွာ ထုတ္တာ း)
OPEN ဆုိေတာ့ "ဖြင့္" လုိ႔ ဘာသာျပန္ႏုိင္မယ္ ထင္ပါရဲ႕။ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ဆုိလည္း ရမွာပါ။ ပြင့္လင္းမႈအေၾကာင္း ေျပာလုိတာေတာ့ မဟုတ္ပါ၊ ရွည္လ်ားမႈအေၾကာင္း ေျပာလုိတာပါ။ အေၾကာင္းအရာ တခုကုိ သုိ႔ကလုိ အလြန္တရာ ရွည္လ်ားေပမ်ားစြာ ေရးသား သီကုံး ဖဲြ႔ႏဲြ႔ တင္ျပ သတင္းပုိ႔ အစီရင္ခံ အေၾကာင္းၾကား တတ္တာလည္း ပညာ တခုလုိ႔ မထင္ၾကဘူးလား)
ဒီ၀ါက်ရွည္ ဖတ္မိတ့ဲ စာဖတ္သူ စိတ္ရႈပ္သြားၿပီး ဘာေတြေရးထားမွန္းမသိဘူး ျဖစ္သြားတာကေတာ့ တပုိင္းေပါ့ေလ။ သတင္းမွာ အပုိဒ္ ၅ ပုိဒ္ ပါတယ္။ ၀ါက်လည္း ၅ ေၾကာင္းပဲ ေတြ႔ရတယ္။
တကယ္ဆုိ သတင္း တပုဒ္လုံးကုိ ၀ါက် ၁ ေၾကာင္းတည္း နဲ႔ ေရးသင့္ေပတာေပါ့၊ ဟုတ္ဘူးလား)
ရွစ္လုံး လုိ႔ ေခၚတ့ဲ "သီဟသူရတင္ေအာင္ျမင့္ဦး" တုိင္းခန္းလွည့္တ့ဲပုံ ျဖစ္မယ္ ထင္တယ္။ သတင္းမွာ ေရးထားတာက စာၾကည့္တုိက္တခုသုိ႔သြား လုိအပ္သည္မ်ားကုိ မွာၾကား ဆုိပါစုိ႔။
ေျပာစရာ နည္းနည္းရိွတယ္ း) ဒီပုံနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး
ပုံကုိ ေသခ်ာ ၾကည့္ပါဦး။ စာၾကည့္တုိက္မွာ စာထုိင္ဖတ္ေနတ့ဲသူေတြက ဒီလူႀကီးတုိ႔အုပ္စုကုိ ေသာက္ဂရုကုိ မစုိက္ဘူး ဆုိတ့ဲ သေဘာ သက္ေရာက္ေနတယ္ း)
ဘယ္ေန႔က ဘယ္မွာ ရုိက္ထားတ့ဲပုံဆုိတာ မွတ္မထားမိဘူး။ က်ဳပ္လည္း ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ားအသားေပး သတင္းစာကုိ အြန္လုိင္းကဖတ္ရင္း ဒီပုံကုိ ေတြ႔ေတြ႔ခ်င္း သေဘာက်တာနဲ႔ ဘေလာ့ေပၚ တင္လုိက္ဦးမွ ဆုိၿပီး desktop မွာ သိမ္းထားလုိက္တာ ရက္ ၂၀ ေတာ့ အနည္းေလး ရိွဘီ။ ဒီေန႔ desktop မွာ ရိွတ့ဲ ဖုိင္ပရပြကုိ ျဖဳတ္ထုတ္ဖ်က္ သန္႔ရွင္းေရး လုပ္ရင္းနဲ႔ ဒီပုံကုိ ျပန္ေတြ႔တယ္။
ဘယ္စာၾကည့္တုိက္မွန္း မွတ္တမ္း မတင္မိလုိက္တာေတာ့ က်ဳပ္ အျပစ္ပဲ။ ကဲ - သူတုိ႔ ဘယ္ေလာက္ ေလးစားစရာ ေကာင္းသလဲ။ အင္မတန္ စာဖတ္တ့ဲသူေတြဗ်ာ။ စားပဲြ ပတ္ပတ္လည္ ျပြတ္သိပ္ထုိင္ၿပီး အသည္းအသန္ ဖတ္ေနလုိက္ၾကတာ။ စာၾကမ္းပုိးေတြျပည့္ေနတ့ဲ ဒီလုိ စာၾကည့္တုိက္မ်ဳိး က်ဳပ္က ဖြင့္ခ်င္ေနတာ ၾကာလွေပါ့။
စာၾကည့္တုိက္ ပရိသတ္ဟာ ႏုိင္ငံေတာ္အႀကီးအကဲတေယာက္လုံး လာတာေတာင္ ေနေကာင္းလား ေနေကာင္းတယ္ စသျဖင့္ စသျဖင့္ မေျပာႏုိင္ ႏႈတ္မဆက္ႏုိင္ေအာင္ [ ျပီးေတာ့ လက္အုပ္မခ်ီႏုိင္ေအာင္ ] စာေပကုိ စာဖတ္ျခင္းကုိ အာရုံစုိက္၊ ႏွစ္သက္၊ ျမတ္ႏုိး၊ ခ်စ္ခင္၊ အေလးထား၊ ဦးစားေပး၊ ဂရုျပဳ ၊ စိတ္၀င္စားေနလုိက္ၾကတာလုိ႔ မထင္ၾကဘူးလား။
ဒါမွမဟုတ္ ေစာေစာက က်ဳပ္ေျပာသလုိ ဒီေကာင့္ကုိ ငါတုိ႔ ေသာက္ဂရုစုိက္စရာ မလုိပါဘူးကြာ ဆုိတ့ဲ အခ်ဳိးမ်ဳိး ခ်ဳိးေနၾကတာလား။ က်ဳပ္ေတာ့ ဉာဏ္မမီပါခင္ဗ်ာ။ ျမန္မာျပည္နဲ႔ ခဲြခြာခ့ဲရတာ ၾကာၿပီဆုိေတာ့ ေရႊေတြရဲ႕ စရုိက္ အျပဳအမူေတြ မသိေတာ့ဘူး အျပစ္တင္လည္း ခံရမွာေပါ့။ ဒီပုံအေၾကာင္းကေတာ့ ဒီေလာက္ပါပဲ။ ခုတေလာ က်ဳပ္လည္း ေအးခ်မ္းသာယာေရးတုိ႔ကုိပဲ ဓာတ္က်ေနတယ္။
ေဆာဒီးဗ်ာ း)
[ စာၾကမ္းပုိးေတြနဲ႔ သြားေတြ႔တာ ရွစ္လုံး မဟုတ္ဘူးလုိ႔ တေယာက္က ေကာ္မန္႔ေပးၿပီး ေျပာတယ္ း) ]
ၿမိဳ႕ေမတၱာခံယူမယ့္ လူႀကီးကုိ စတုိင္သစ္နဲ႔ ေတြ႔ရတယ္။ ဘယ္လုိထူးျခားတ့ဲ စတုိင္လဲ၊ ဘယ္မွာေတြ႔ရတာလဲ ဆုိေတာ့
ဒီေန႔ သတင္းစာထဲမွာပါ။ ဘုန္းႀကီးေခါင္းရုိက္ အဲ - ဘုန္းႀကီးဆြမ္းကပ္တ့ဲ သတင္းနဲ ့ ဓာတ္ပုံဗရပြကုိ ဒီေန႔ သတင္းစာမွာ မ်က္ႏွာဖုံး ေရွ႕ေရာ ေနာက္ေရာ ျပီးေတာ့ အတြင္းစာမ်က္ႏွာမွာေရာ တင္ထားတယ္။ သတင္းစာမွာ ေရးထားတာေတြအရေတာ့ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေအးခ်မ္းသာယာေရးတုိ႔ အရမ္း အရမ္းကုိ အလွဴအတန္း လုပ္ၾကတာပဲ။ ဘာသာေရး အင္မတန္ ကုိင္းရိွဳင္းပုံရတယ္။
စတုိင္က ဘာထူးလုိ ့လဲ ဆုိေတာ့ သန္းေရႊႀကီး ထုိင္ေနတ့ဲပုံေပါ့။ သူတေယာက္ပဲ တင္ပလႅင္ေခြ ထုိင္တယ္။ သက္ေတာင့္သက္သာျဖစ္သလုိ ထုိင္ပါေစေလ။ အသက္အရြယ္အရ တာ၀န္က အနားယူသင့္ အဲ - ဒူးတုပ္ထုိင္လုိ႔မွ မရတာ။ ထူးတာက သူတေယာက္ပဲ ေအာက္ပုိင္း အျဖဴ ၀တ္ထား အုပ္ထားတယ္။ က်န္တ့ဲ ေအးခ်မ္းသာယာေရးေတြက စစ္ေဘာင္းဘီေပၚ ဘာမွ မအုပ္ၾက။ ဒါဆုိ သန္းေရႊႀကီးက တလုံးပုိရႉ အဲ - မွားျပန္ျပီ - တမ်ဳိးတဘာသာ ျဖစ္ စတုိင္သစ္ထြင္ေနတာ ဘာေၾကာင့္လဲ။ ယၾတာ ေျခတာလား၊ ေသးေပါက္ခ် အဲ ေဘာင္းဘီ ေရစုိေနလုိ႔လား၊ ေဘာင္းဘီ တေနရာရာမွာမ်ား ျပဲသြားသလား၊ ဒါလည္း မျဖစ္ႏုိင္ဘူး လူေတြက ေဘာင္းဘီ အေပါက္အျပဲ ေစ်းႀကီးေပးၿပီးေတာင္ ၀ယ္၀တ္ၾကတာပဲ။ သူ ဘယ္လုိထုိင္တယ္ဆုိတာ လူ သိမွာစုိးလုိ႔ ျဖစ္ႏုိင္တယ္လုိ႔ ဧရာ၀တီသတင္းေထာက္ ေအးလ့ဲက ခန္႔မွန္းတယ္ း) စဥ္းစားစရာပဲ။ သူ႔ေဘးက ဆရာေမာင္ေအးကေတာ့ သာမန္။
သန္းေရႊႀကီးက သူ႔ေဘာ္ေဘာ္ေတြထက္ အရုိအေသ ပုိေပးေနပုံရတယ္။ လက္ဆယ္ျဖာ ထိပ္မွာ မုိးလုိ႔ေပါ့။ သူ႔ေဘာ္ေဘာ္မ်ားကေတာ့ ၀တၱရားေက် ကန္ေတာ့ေနပုံရ။
ဒီစတုိင္ မေတာ္တဆ ေခတ္စားလာႏုိင္တယ္၊ ေအးခ်မ္းသာယာေရး စတုိင္ ဆုိပါစုိ႔။
