ေ၀ႏွင္းပြင့္သုန္ရဲ႕ ေလဘာပါတီ အစည္းအေ၀း မိန္႔ခြန္း
မ်က္ရည္ က်မိပါရဲ႕
မ်က္ရည္ က်မိပါရဲ႕
Sep 28, 2010
Sep 15, 2010
patchwork
ျဖတ္စညွပ္စ စပ္ေပါင္းခ်ဳပ္ စတုိင္န႔ဲ လန္းေနတ့ဲကေလးမ။
ႀကိဳက္လုိ႔ ကြန္ပ်ဴတာထဲ ထည့္ထားတာ။ အခု ကြန္ပ်ဴတာ သန္႔ရွင္းေရး လုပ္ရင္း ျပန္ေတြ႔လုိ႔ ပိတ္သတ္ႀကီး ခံစားႏုိင္ေအာင္ တင္ေပးလုိက္ပါတယ္။
က်ေနာ္ ငယ္တုန္းကေတာ့ က်ေနာ့္အဖြားက လြယ္အိတ္ခ်ဳပ္ေပးဖူးတယ္။ ပစ္ရမယ့္ အထည္ အပုိင္းအစေတြကုိ ခ်ဳပ္တာေလ။ Recycle လုပ္တယ္ ဆုိေတာ့ ပတ္၀န္းက်င္ ထိန္းသိမ္းေရးသမားလုိ႔ မထင္ပါနဲ႔ း) ဟုတ္ခ်င္လည္း ဟုတ္လိမ့္မယ္။ ပစ္ရမွာ သေျမာလုိ႔လည္း ျဖစ္မယ္။ အေသးစိတ္ သိခ်င္ရင္ေတာ့ အဖြားဆီကုိသာ လုိက္ေမးေပေတာ့ း)
အင္း - အဖြားကုိေတာ့ ပတ္၀န္းက်င္ ထိန္းသိမ္းေရးသမားေတြ သေဘာက်မွာပဲ။ က်ေနာ္ ငယ္ငယ္ လြန္ခ့ဲတ့ဲ အနွစ္ ၃၀ ေက်ာ္တုန္းကဆုိ အဖြားက ပလပ္စတစ္အိတ္ေတြကုိ လႊင့္မပစ္ဘူး။ ျပန္သုံးတတ္တယ္။ သိပ္ညစ္ပတ္တ့ဲဟာဆုိရင္ ေလွ်ာ္ၿပီး သုံးေသးတယ္။ အိတ္ႀကီးထဲ စုထည့္ထား၊ မ်ားလာလုိ႔ ေလွ်ာ္ၿပီးၿပီ ဆုိရင္ ျခံစည္းရုိးမွာ တအိတ္ခ်င္း လုိက္စြပ္တယ္၊ ေရေျခာက္သြားရင္ သုံးဖုိ႔ သိမ္းေတာ့တာပဲ။ ဆုိင္ဖြင့္ထားတ့ဲ ေစ်းသည္ႀကီး ဆုိေတာ့ အိတ္ေတြ သုံးေပေတာ့။ အဲဒီေခတ္က ၾကြပ္ၾကြပ္အိတ္ဆုိတာ မရိွ။
ၾကြပ္ၾကြပ္အိတ္ကုိ ဘယ္အခ်ိန္မွ ျမင္ဖူးသလဲဆုိ က်ေနာ္တုိ႔ အေမ မဲေဆာက္သြားၿပီး အျပန္ သယ္လာမွ ျမင္ဖူးၾကတယ္။ ၁၉၈၀ မတုိင္ခင္ေပါ့။ နယ္စပ္မွာ သုံးေနၿပီ ၾကြပ္ၾကြပ္အိတ္ကုိ။ အေကာင္းဆုံး အိပ္ပါးလုိ႔ တံဆိပ္မွာ ျမန္လုိ ေရးထားတယ္။ ျမန္မာျပည္တြင္းမွာေတာ့ လက္ကုိင္ပါတ့ဲ ပလပ္စတစ္အိတ္ပါးက အထူးအဆန္းေပါ့ဗ်ာ။
ဘာရယ္လုိ႔ မဟုတ္ပါဘူး။ ခ်စ္စရာ ပုံေတြကုိ ဘေလာ့မွာ တင္ရင္းနဲ႔ သတိရမိတာေတြ ေရးလုိက္တာပါ။ ဒီမွာတင္ ရပ္လုိက္ပါမွပဲ း) အိပ္ခ်ိန္ လြန္ေနၿပီေလ။
Subscribe to:
Posts (Atom)