
ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေတြကုိ ပန္းခ်ီအေၾကာင္း နည္းနည္းပါးပါး သင္ေပးရင္ ေကာင္းမယ္။ မွတ္မိတယ္ မဟုတ္လား၊
visit myanmar year:1996 ဆုိၿပီး ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေတြ ကမ္ပိန္း လုပ္္တုန္းက လုိဂုိတခု ေရြးခ့ဲဖူးတယ္။ အရမ္း မုိက္တာပဲ။ ခ်စ္စရာ ဖုိး၀ရုပ္ေလးကုိ လုိဂုိ လုပ္ထားတာ။ အေပၚကပုံ။ တႏုိင္ငံလုံးကုိ ဖိတ္ေခၚၿပီး ေရာက္လာတ့ဲ လုိဂုိေတြထဲက အေကာင္းဆုံးကုိ ေရြးထားတာ။
သိပ္မၾကာပါဘူး (တႏွစ္ေတာင္ မၾကာဘူး ထင္တယ္) လုိဂုိ အသစ္ ေျပာင္းလုိက္တယ္။ အသစ္ကလည္း ခ်စ္စရာ ေကာင္းပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အေဟာင္းေလာက္ မေကာင္းဘူး။ ေအာက္ကပုံ။
ဖုိး၀ရုပ္ အသစ္မွာ ေျခေခ်ာင္း လက္ေခ်ာင္းေတြ ပါလာတယ္။ အရုပ္နဲ႔ ပုိတူတယ္။ လုိဂုိနဲ႔ မတူေတာ့ဘူး။ ႏုိင္ငံတကာ ခရီးသည္ေတြအႀကိဳက္ မဟုတ္ဘဲ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေတြ အႀကိဳက္ ေျပာင္းလဲလုိက္တာလုိ႔ ယုံၾကည္ရတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေျပာတာေပါ့ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေတြကုိ ပန္းခ်ီအေၾကာင္း နည္းနည္းပါးပါး သင္ေပးရင္ ေကာင္းမယ္ လုိ႔။
လုိဂုိ ဖုိး၀ရုပ္က ကံဆုိးခ်င္ေတာ့ အေပၚမွာ ျမင္ရတ့ဲအတုိင္း လူ၀င္ျပီး လႈပ္ရွားတ့ဲ ဖုိး၀ရုပ္ ျဖစ္သြားေတာ့ အင္မတန္ ၾကည့္ရ ဆုိးသြားတယ္။လုိဂုိ ဆုိတာ ကုိယ့္ရဲ ့ လုပ္ငန္း လူမွတ္မိေရး အတြက္ ဖန္တီးတ့ဲ ဒီဇုိင္း ဆုိတာကုိ ေအာက္ေျခ အရာရိွေတြကလည္း မတင္ျပရဲၾကဘူး ထင္တယ္။ ခုေတာ့ ျဖစ္ခ်င္တာေတြ ျဖစ္လာေတာ့တာပဲ။ ဖုိး၀ရုပ္ကို ေရာင္စုံ ျခယ္ၿပီး လက္ေခ်ာင္းေတြ လုိက္ထည့္ခုိင္းတာ ဗုိလ္ခ်ဳပ္သန္းေရႊ မျဖစ္ႏုိင္ဘူး။ ဗုိလ္ခ်ဳပ္သန္းေရႊက သူ႔ ကုိယ္ပုိင္ လုိဂုိကုိေတာင္ ျပင္တာ မဟုတ္ဘူး။ ဘာေၾကာင့္လဲ ဆုိေတာ့ ရွင္းျပပါမယ္။
၂၀၀၇ တုန္းကေတာ့ ေပါတာႀကီး သန္းေရႊအတြက္ စကင္ဒီေနဗီးယား ခရီးသြား လုပ္ငန္း တခုက ျမန္မာတုိင္းမ္ ဂ်ာနယ္မွာ Ewhsnahtrellik စာလုံး ပါတ့ဲ ေစ်းကြက္ ျမႇင့္တင္ေရး ေၾကာ္ျငာ ထည့္ခ့ဲတာ မွတ္မိမွာေပါ့။ အဲဒီေၾကာ္ျငာ စာလုံးကို ေျပာင္းျပန္ ျပန္ဖတ္ရင္ Killer than shwe ျဖစ္သြားတယ္။ အင္း - အဲဒီ ခရီးသြားလုပ္ငန္း လုိဂုိ ကုိေတာ့ ေပါတာႀကီးက ျပင္ဆင္တာ မေတြ႔ရပါဘူး။
ဒါေၾကာင့္ ေျပာတာေပါ့၊ ဖုိး၀ရုပ္ကုိ လက္ေခ်ာင္းေတြ တပ္ခုိင္းတာ ေပါတာႀကီး မျဖစ္ႏုိင္ပါဘူး လုိ႔ း)
ေတာ္ေသၿပီ။


















ဒီမနက္ ဗုံးကဲြတ့ဲေနရာသြားၿပီး လြမ္းေဆြးသူေတြ ရိွတယ္။ ပုံထဲက အမ်ဳးိသမီးက အနက္ေရာင္ ၀တ္စုံနဲ႔။

























